മണ്ടൻ കുട്ടൻ

-ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

കുട്ടൻ നട്ടൊരു ചെടിയിൽനിറയേ

കുഞ്ഞുസുമങ്ങള്‍ വിരിഞ്ഞൂ,

പൂവുകളവയോ കായകളായി-

പ്പതിയേ മാറുകയായീ,

പച്ചനിറത്തിൽ ചെടിയിൽനിറയെ

കൊച്ചുഫലങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞൂ,

കായകള്‍ വേഗം ചോന്നുപഴുക്കാൻ

കാവൽനിന്നൂ കൊതിയൻ !

പച്ചനിറം പോ,യവയിൽ നിറയെ-

ച്ചോപ്പു പടര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞൂ !

പറവകള്‍ വന്നൂ,തീനുതുടങ്ങീ,

പലവുരുകണ്ടൂ കുട്ടൻ

ചെടിയുടെചാരത്തോടിയണഞ്ഞൂ,

ചോന്ന പഴങ്ങള്‍ പറിച്ചൂ,

കൊതിയോടവനതു വായിൽവച്ചൂ,

ചതിയതുപറ്റീ, പാവം!

വായെരിയുന്നൂ, കുട്ടനു കൺകളു ,-

മവനുടെ കൈകള്‍ പോലും !

പക്ഷികള്‍ തിന്നുന്നതുകണ്ടിട്ടവ-

നൊരു മുളകത്രേ തിന്നൂ !

എരിപൊരികേറി , വളപ്പിൽക്കൂടി-

പ്പായുകയാണത ,മണ്ടൻ !

............................................

 

വൈപരീത്യം (കഥ)

ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

ഭക്ഷ്യപേയാദികള്‍ വെടിപ്പായി കഴിഞ്ഞ് യോഗാസനംപൂണ്ട ഗുരുവിനെ മയിൽപ്പീലിയാൽ വീശുകയായിരുന്നു ശിഷ്യൻ.അയാള്‍, ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചു,

: ഇവന്റെ ഒരു സംശയമുണര്‍ത്തട്ടെയോ സ്വാമിൻ ?

നെറുകയിൽനിന്ന് കൃഷ്ണമണിയിണകളെ കൺകളിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന്, വാത്സല്യത്തോടെ ശിഷ്യനെനോക്കിയശേഷം, ചോദിച്ചോളൂ എന്ന മുദ്രകാണിച്ചു ഗുരു.

ശിഷ്യൻ ചോദിച്ചു :

രാജഭരണത്തിനെതിരെ സായുധകലാപംനടത്തിയല്ലേ വിപ്ലവകാരികള്‍ ജനാധിപത്യം കൊണ്ടുവന്നത് ?

ഗുരു മന്ദഹാസത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു:

അപ്രകാരമാണ് ചരിത്രം സൂചനതരുന്നത്.

ശിഷ്യൻ : രാജഭരണത്തിന്റെ സകലമാന ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണതകളേയും എതിര്‍ത്തവരല്ലേ അവര്‍?

ഗുരു : ആണെന്നതിന് തെളിവുകളുണ്ട്.

ശിഷ്യൻ : എന്നിട്ടുമെന്താണ് ഗുരോ,ഈ ജനകീയ വിപ്ലവകാരികള്‍ രാജകീയസുഖഭോഗങ്ങള്‍ക്കായി മത്സരിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണവര്‍ ആളുകള്‍ക്ക് പേരിന്റെകുടെ രാജകുമാരൻ,രാജകുമാരി,റാണി മുതയായ വിശേഷണങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കുന്നത് ? ആ വിളിപ്പേരുകളിലവര്‍ അഭിരമിക്കുന്നത് ?

ഗുരു : ച്ചാൽ? വിശദമാക്കൂ

ശിഷ്യൻ : ക്രീസിലെ രാജകുമാരൻ, നര്‍ത്തനറാണി മുതലായ.....

ഗുരു : (മന്ദഹസിക്കുന്നു) തങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ സവിശേഷതകള്‍ അനുകരിക്കാനുള്ള പ്രവണതപോലെതന്നെ,ശത്രുക്കളെയും, നിരന്തരം ഓര്‍ക്കാനും അവരുടെ പ്രത്യകതകളിൽ തനിക്ക് അനുകൂലനംനേടാനുമുള്ള ഒരു ഗുപ്തവൈഭവംകൂടി ആളുകളിൽ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതാണ് ആ വൈപരീത്യത്തിന് ഹേതുവായിരിക്കുന്നത്.

ഇത്രയുംപറഞ്ഞാറെ, ഗുരു യോഗനിദ്രയിലമരുകയും,ഗുരുവിന്റെ വിശദീകരണംകേട്ട ശിഷ്യൻ, മയിൽപ്പീലിവിശറികൊണ്ട് ഗുരുവിനെ വീണ്ടും വീശുവാനാരംഭിക്കയും ചെയ്തു.

................................................................

 

*ബാലൻ വിളിക്കുന്നു (ബാലൻ തളിയിലിന്)

ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

ഏതോ വിദൂരമാം ഭൂതകാലത്തിന്റെ-

യാറിത്തണുത്തു,മറന്നലോകം,

എന്തെന്തൊരദ്ഭുതം, വീണ്ടും സജീവമാ-

യന്തരംഗത്തിൽ നിറന്നുവന്നൂ!

ഒന്നിച്ചുകുത്തിയിരുന്നുമിനുക്കിയ

പൊന്നിൻകിനാക്കള്‍ ചിറകടിച്ചൂ!

പുസ്തകത്താളിൻമണം,ഗുരുഭൂതര്‍ത-

ന്നസ്തമിക്കാത്ത മൊഴിവെളിച്ചം!

കൊച്ചുപിണക്കം,പിടിവാശി,പിന്നെയാ

സ്വച്ഛമാം ചങ്ങാത്തവര്‍ഷബിന്ദു,

പാതിയുംപുല്ലുമുളയ്ക്കാ,വിശാലമാം

മൈതാനമൊന്നിൻ കളിയരങ്ങം,

ആരോകുറിച്ച തിരക്കഥയെന്നപോ-

ലോരോമൂഹൂര്‍ത്തമായ് വന്നുചേര്‍ന്നൂ!

എല്ലാമൊരുവെറും ഫോൺവിളിയാലവൻ

ബാലൻ, മനസ്സിൽ തുറന്നുവെച്ചൂ!

ചപ്പുചവറുകള്‍,മാറാലയൊക്കെയു-

മപ്പാടെ മൂടിക്കിടന്നലോകം,

നിന്റെയാ ശബ്ദത്തിലുടെത്തെളിയുന്നു,

എന്റെ ചങ്ങാതീ,നിനക്കു സ്നേഹം!

...................................................

****************************************************************

(വട്ടോളി നാഷനൽ ഹയര്‍സെക്കന്ററിസ്കൂളിൽ പഠിച്ച

ബാല്യം ഏറെ അകലെയാണ്. പലതും വിസ്മൃതിയിലായി

പക്ഷേ, ഇന്നലെ പഴയ സഹപാഠി, ശ്രീ. ബാലൻ തളിയിൽ

വിളിക്കുകയും, നമ്മുടെ ക്ലാസിന്റെ ഒരു കൂട്ടായ്മ രൂപീകരിക്കു

ന്നുണ്ട്, എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ, മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു

വന്ന ഈ ഹൈസ്കൂളോര്‍മ്മകള്‍,

ബാലൻ തളിയിലിനും,ഓര്‍മ്മകളുടെ

ഗൃഹാതുരത്വത്തിൽ മുഴുകുന്ന എല്ലാക്കാലത്തേയും

സഹപാഠിക്കൂട്ടായ്മകള്‍ക്കും സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.)

******************************************************************

 

കടൽകാണൽ*

(*ചെറുപ്പത്തിൽ, എന്നെയും ഏട്ടനേയും

കടൽകാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയ അച്ഛന്)

ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

കടലെന്നുകേട്ട് കാണാൻകൊതിച്ച

കുഞ്ഞുചെറുക്കനോടൊത്ത്

അച്ഛൻ

ബസ്സിൽ കേറുകയും,

ഏതോ സ്റ്റോപ്പിലിറക്കി

മുന്നോട്ടുതന്നെ നടത്തുകയും

പരണ്ടക്കാടിന്റെ നിഗൂഢതയിലേക്ക്

കുതിച്ചുപായുന്നൊരു

നീരൊഴുക്കുകാണിച്ച്,

കടലുകാണെന്നു പറകയുംചെയ്തു!

കിനാവിലെ കടലും

മുന്നിലെ നീരൊഴുക്കും ഒന്നല്ലെന്നും,

അതു കടലല്ലെന്നും

ചെറുക്കൻ കണ്ണുനിറച്ചപ്പോള്‍,

അച്ഛനവനെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച്,

എല്ലാ വെള്ളത്തുള്ളിയും

കടലുതന്നെയെന്നും,

ആഴത്തിലും പരപ്പിലുമുള്ള മാറ്റം

കാലത്തിന്റേതെന്നും

സമാധാനിപ്പിച്ചു.

പിന്നെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു :

ഈ നീരൊഴുക്കിന്,

ഏറെ ദുരനുഭവങ്ങളുടെ ഉപ്പുകേറുമ്പോള്‍,

പ്രതികരണങ്ങളുടെ

ഇടമുറിയാത്ത തിരയിളകുമ്പോള്‍,

ഉള്ളിൽ അസംഖ്യം ജലജീവികളുടെ,

തമ്മിൽവിഴുങ്ങുന്ന ചിന്തകള്‍ പുളയ്ക്കുമ്പോള്‍,

മകനേ,

എല്ലാ നീര്‍ച്ചാലുകളും കടലാവുന്നു!

അന്നാ ചെറുക്കന്റെ കണ്ണിൽ

നീരൂറിയിരുന്നെങ്കിലും,

ഇന്നവനറിയുന്നൂ,

എല്ലാ ജലകണങ്ങളും

കടലിന്റെ അശാന്തമായ

ആത്മാവുപേറുന്നവരാണ് !

.............................................

 

(ആയെന്താപ്പാ, എനക്കും പറ്റൂലേ ?

ഞാന്നോക്ക്മ്പം നാടതാ ഓടടാഓട്ടംതന്നെ

ഞാനും ഓടി,

നടുവേ...!)

അമൃതം

-ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

രാവിലെത്തന്നെ ബാല്യകാലസഖി

അനുരാഗത്തിന്റെ ദിനങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മയിൽ

കട്ടൻചായതന്നു.

പ്രാതലിന്,

സ്ഥലത്തെപ്രധാനദിവ്യന്റെ കടയിൽനിന്ന്

ഇലയടയും,

പാത്തുമ്മാന്റെ ആടിന്റെ പാലൊഴിച്ച

അസ്സല് ചായയും കഴിച്ചു,

ഉച്ചയ്ക്ക്,

മാന്ത്രികപ്പൂച്ചബിരിയാണിയും

ഫ്രൈചെയ്ത പ്രേംപാറ്റയും മൂക്കുമുട്ടെ!

മയങ്ങിയുണര്‍ന്ന സന്ധ്യയ്ക്ക്

മുച്ചീട്ടുകളിക്കാരന്റെ മകള്‍

വെല്ലക്കാപ്പിയിട്ടുതന്നു!

കഥാബീജത്തിന്റെ മിക്സ്ചര്‍ കൊറിക്കാൻ

ആനവാരിയും പൊൻകുരിശും കൂട്ടുവന്നു

മതിലുകളിൽ ചാരിനിന്ന്,

രണ്ടുപെഗ് പ്രേമലേഖനം സേവിച്ചു,

നേരും നുണയും പറഞ്ഞ്

നേരംപോയതറിഞ്ഞില്ല.

അത്താഴത്തിന്,

അനര്‍ഘനിമിഷത്തിന്റെ

ലേശം കുത്തരിക്കഞ്ഞി.

ഒടുവിൽ ഉറക്കറയുടെ

നീലവെളിച്ചത്തിൽ

ശിങ്കിടിമുങ്കന്റെ

അസഹ്യമായ കൂര്‍ക്കം!

ആകപ്പാടെ

മടുത്തുപോയി ചങ്ങാതീ !

അമൃതാകിലും

ഏറെ ചെലുത്തിയാൽ

ചെടിച്ചുപോകില്ലേ ആരും ?

................................

 

 

 

കവിതാചരിത്രം

ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

മദ്യശാലതൻമുന്നിലെ ക്യൂവിനു

ദൈര്‍ഘ്യമേറിയെന്തിന്നു പുലരിയിൽ?

നൂറുനൂറു കവികള്‍വന്നിങ്ങനെ

ദൂരമൊക്കെയും ദീക്ഷിച്ചുനില്ക്കയോ !

(താനെഴുതും കവിതയിൽ,സര്‍വ്വവും

തച്ചുടക്കുമരാജകവാദികള്‍,

എത്രകൃത്യമായ് ശ്രദ്ധിപ്പു,മുന്നിലും

പിന്നിലും,വിട്ടുവിട്ടുനിന്നീടുവാൻ!)

കാര്യമെന്താണ് ?പോയിതല്ലോ വിഷു,

വന്നുചേര്‍ന്നീലിതോണവുമിപ്പൊഴേ,

പിന്നെയെന്തേ വിശേഷം ? പറയുന്നു,

മുന്നിലെപ്പുതു,കാവ്യശിരോമണി!

"ദൂരെയാരോ രചനതുടങ്ങിപോൽ,

കേരളത്തിൻ പുതുകവിതയ്ക്കൊരു

ചാരുരേഖചമയ്ക്കാൻ ചരിത്രമാ,-

യച്ചരിത്രമേ, കാലംകടന്നിടൂ!

അച്ചരിത്രത്തിലുള്‍പ്പെടാൻവേണ്ടതീ-

കുപ്പിയാണിതിൻ ശക്തിയപാരമാം!

ലേഖകന്റെതിരുമുമ്പിലെത്തിയീ-

ത്തീദ്രവത്തെനാം കാണിക്കനല്കിയാൽ,

പ്രശ്നമൊക്കെയും തീരും ലളിതമായ്

നമ്മളുംകേറുമത്താളിലങ്ങനെ..!.”

തെല്ലൊരമ്പരപ്പോടെ, മടങ്ങുവാൻ

ഞാനൊരുങ്ങവേ,ചങ്ങാതിയോതിനാൻ,

"വന്നുനില്ക്കുകീക്യൂവിൽ,നിനക്കുമീ-

ക്കാവ്യലോകത്തിലുല്ലസിക്കേണ്ടയോ”?!

*****************************

 

ചിലർ

-ബാലകൃഷ്ണൻ മൊകേരി

ഫയൽ കൃത്യമായി പഠിക്കാതെ തടസ്സവാദമെഴുതിയ

ഗുമസ്തൻ ഭൗതികാനന്ദനെ

ആപ്പീസര്‍ കാബിനിൽവിളിപ്പിച്ചു.

എന്താടോ,ഇങ്ങനെയാണോ

ഫയലിൽ നോട്ടെഴുതുന്നത് ?

അത്..അല്ല...ഞാൻ ...ഭൗതികന് വിയര്‍ത്തു!

കുറേ സര്‍വ്വീസുണ്ടല്ലോ നിങ്ങള്‍ക്ക്,

ഒരു ഫയൽ

എങ്ങനെ കൈകാര്യംചെയ്യണംന്നറിയില്ലേ?

പോയി മാറ്റിയെഴുതൂ

-ആപ്പീസറുടെ ഒച്ചപൊങ്ങി.

ഫയലുമെടുത്ത് ജാള്യത്തോടെ

കാബിനിൽനിന്നിറങ്ങുന്ന

ഭൗതികാനന്ദനോട് നാരദക്കുറുപ്പ് ചോദിച്ചു :

"എന്തേയ് ?കിട്ടിയോ കൂട്ടം?”

"കൂട്ടമോ, എനിക്കോ,"ഭൗതികാനന്ദൻ വീറോടെ പറഞ്ഞു,

"ഞാനവനെയാണ് പുലഭ്യം പറഞ്ഞത്,

ഇറങ്ങുമ്പോ ഒരു ചവിട്ടുംകൊടുത്തു,

അങ്ങനെയാ, എന്നോടുകളിച്ചാൽ"

പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഭൗതികാനന്ദൻ

സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോള്‍,

നാരദക്കുറുപ്പ് ,

വാര്‍ത്തയുടെ പരാഗണംനടത്തുകയായിരുന്നു!

പുറത്ത് പതിവുപോലെ

ഊഷ്മളമായകാറ്റുവീശുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു!

(ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായോ, മരിച്ചവരുമായോ

ഇക്കഥയ്ക്ക്

ഒരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന്

കഥാകൃത്ത് ആണയിടുന്നു)